41ste editie ⁃ zondag 14 oktober 2018

kinderboekenmarkt

de grootste kinderboekenmarkt van Nederland

De Boekenkast

De boekenkast van opa en oma.

Er zijn kinderboeken die je gerust 'klassiekers' kunt noemen zoals Heidi van Joanna Spyri, Alleen op de wereld van Hector Malot of Prikkebeen van Julius Kell. Ken je schrijvers van prachtige verhalen zoals Jules Verne, Roald Dahl, An Rutgers van der Loeff, Paul Biegel of Tonke Dragt? Maar ook boeken van minder bekende schrijvers kunnen onvergetelijk zijn. En wie kunnen hier niet beter over vertellen dan onze opa's en oma's!

Welk boek heeft zo'n indruk gemaakt dat je het nooit meer vergeet? Dat boek hoort op de plank van onze Boekenkast! Stuur je herinnering aan dit boek naar pr-kinderboekenmarkt@xs4all.nl.
Gebruik niet meer dan 150 woorden en vergeet niet je naam en leeftijd te vermelden.

De Marktboeken

Heb je nog geen favoriet boek? Kijk dan eens bij onze Marktboeken. Misschien zit daar iets voor je bij.

Jozefien Vingerling

Victoria en haar viool is het boek waar ik als kind steeds maar weer gefascineerd door werd. Ik gebruik het nu tijdens mijn muzieklessen met kinderen en speel dan passende muziek af tijdens het voorlezen. In het boek gaat een eigenwijs meisje, Victoria, op vioolles. In het het begin speelt ze slecht, maar door haar doorzettingsvermogen speelt zij later heel de stad in tranen. Dit eindigt in een overstroming.

image

Dieuwke (35 jaar)

Inmiddels ben ik 35 en ik lees wekelijks nog kinderboeken, de ene nog mooier dan de andere. Maar het allereerste boek dat een blijvende indruk op me heeft gemaakt en dat ik associeer met mijn lezende jeugd, is Torenhoog en mijlenbreed van Tonke Dragt. Een blinde gok in de bieb, maar wat een goede gok! Zodra ik genoeg zakgeld had, rende ik naar de winkel om het te kopen. Het bleek niet meer in print te zijn. Toen ik kort daarna de hoogst mogelijke boete van de bieb kreeg voor het kwijtraken van een (ander) boek, beraamde ik een snood plan. Het exemplaar Torenhoog en mijlenbreed van de lokale bibliotheek heeft jarenlang illegaal op mijn nachtkastje gelegen. Schuldig, maar met een glimlach, heb ik de boete betaald. Inmiddels is het boek vele malen herdrukt, heb ik een legaal exemplaar in mijn bezit en de eerdere druk teruggebracht naar de bibliotheek uit mijn jeugd. Daar konden ze er wel om lachen.

image

Merel (30 jaar)

Van de vele kinderboeken die ik gelezen heb maakte Heksenkind van Monica Furlong bijzonder veel indruk. Ik ging mee op avontuur met Leana, was bang en huilde met haar. Ik heb het boek keer op keer herlezen. Leana gaat bij Juniper, een bijzonder vrouw uit haar Middeleeuwse dorp in Schotland wonen. Zelf is ze wat verwend en moet erg wennen aan haar nieuwe leven. Langzaam aan gaat ze begrijpen waar alle kruiden uit de tuin voor gebruikt worden…

Ook het andere deel Juniper is heel spannend. Nu vond ik net online ook het laatste deel Colman, die ga ik meteen bestellen! Het is een boek van de Lemniscaatreeks en wordt op dit moment herdrukt.

image

Heinke (80 jaar)

In nagenoeg al mijn 80 levensjaren is Rijmpjes en versjes uit de Oude Doos, verzameld door S. Abramsz (Meulenhoff) mijn favoriet geweest. Eerst omdat mijn vader daar zo prachtig uit kon voorlezen, met zijn bijzondere dove stem en heel soms met een paar gebaren (zagen, zagen, wiedewiedewagen). En later, omdat ik toen pas begreep dat dit boekje - dat uit zijn eigen jeugd stamde - al in zijn bezit moet zijn gekomen toen hij nog kon horen. Want hij werd op zijn vierde jaar doof door hersenvliesontsteking. Zijn favoriet was een raadsel:

   Tweebeen zat op driebeen;
      Toen kwam vierbeen,
   Die wou tweebeen bijten,
   Toen nam tweebeen driebeen,
   Om er vierbeen mee te smijten.
   

De oplossing stond in een van de zwart-wit tekeningetjes van Jan Sluyters.

image

Ilona (26 jaar)

Meester van de zwarte molen van Otfried Preussler.
Er zijn maar weinig boeken die ik vaker dan een keer gelezen heb.
De Meester van de zwarte Molen van Otfried Preussler is er daar een van. Het boek speelt zich in het zwarte woud af, een plek die zeker voor kinderen tot de verbeelding spreekt. Het verhaal over de mysterieuze molen met de knechten en de meester is van begin tot eind spannend. Maar naast dat het verhaal spannend is, gaat het tegelijk ook over liefde, vriendschap en loyaliteit. Die combinatie maakt dat je het boek in een ruk uit wilt lezen. Iedere keer dat je het leest ontdek je er weer nieuwe details in. Ook nu ik inmiddels volwassen ben, vind ik het nog steeds een mooi boek, ondanks dat het eigenlijk een jeugdboek is. Nu ik er zo over schrijf krijg ik gelijk zin om het weer te lezen!

image

Odile (61 jaar)

Toen ik 11 jaar was las ik een prachtig, sprookjesachtig boek: Het witte paardje van Elisabeth Goudge. Het paardje uit de titel is een witte eenhoorn. Ik was niet zo goed in lezen, maar ik wilde heel graag in dit verhaal blijven en las en las... Ik kan nog zo het beeld van Maria, een 13-jarig meisje, voor ogen halen. Zij komt wonen op een groot en geheimzinnig landgoed. Met de leeuwachtige hond en de ontzettend grote kater heeft ze eerder contact dan met de mensen in het huis. Misschien herkende ik me wel in Maria. Zij was net als ik een voorzichtig meisje, die zich volledig gaf om de sfeer in huis te verbeteren. Dat bleek voor Maria geen makkelijke opdracht. Maar ze had doorzettingsvermogen...
Voor J.K. Rowling, auteur van Harry Potter, was het boek ook een favoriet. Ze schreef: 'Ik ben helemaal weg van Het witte paardje. Het heeft een waanzinnige ontknoping... Het verhaal is hier en daar lekker eng, maar ook romantisch. En de hoofdrolspeelster is een echte heldin.' Klopt naar mijn gevoel helemaal.

image

Laurens (33 jaar)

Manuel de circusjongen van Nicole Boumaâza.
Lezen is reizen in je hoofd. Dat deed ik samen met Manuel. Vele keren heb ik met hem een reis gemaakt. Van een slaapkamer in de Achterhoek naar circustenten in België en Spanje. Het was geen vrolijke reis. Manuel werd uit het circus gezet en moest naar een pleeggezin. Maar we hadden wel gezelschap. Met ons reisde een klein, ondervoed leeuwtje mee. Leeuwtje? Jazeker, Tania, een jonge leeuwin was er ook bij. Eerst fysiek, daarna in gedachten. Uiteindelijk vonden we haar weer. Terugdenkend heb ik geen idee of het een bekend boek was, hoe ik er aan gekomen ben of waar de schrijver of schrijfster vandaan kwam. Het maakt niet uit: het verhaal, onze reis, was voldoende. Hoe zou het nu gaan met Manuel en Tania? Zijn er nog kinderen die met hen een reis willen maken?

image

Heleen (14 jaar)

Toen ik 8 was, was mijn lievelingsboek De Toverjas van Wilma Degeling. Want het is een leuk verhaal over Dora die door haar nieuwe jas bijzondere dingen blijkt te kunnen. Toen ik 10 was vond ik De Computerheks van Francine Oomen heel leuk, omdat het een heel grappig verhaal is over een moderne heks die rondvliegt op een stofzuiger, en samen met Lot moeten ze haar gestolen toverboek terug vinden. En ook: De GVR (Grote Vriendelijke Reus) van Roald Dahl. Dat gaat over Sofie die 's nachts een reus buiten ziet. De reus ontvoert haar uit het weeshuis waar ze in woont, omdat niemand een reus mag zien. Toen ik 12 was, was mijn lievelingsboek: Spreuken en Slaapzakken van Sarah Mlynowski. Het is een leuk, grappig, romantisch en spannend boek over een gewoon tienermeisje die magische krachten blijkt the bezitten net als haar kleine zusje Miri. En hou ik van The Twilight Saga van Stephenie Meyer over Bella die verliefd word op een vampier. En The Hunger Games Trilogy van Suzanne Collins, een verhaal over de toekomst waarin elk jaar 24 kinderen tussen de 12 en 18 bij elkaar in een gigantische arena worden gezet waarin ze moeten vechten tot er 1 overblijft, zodat de bazen van het land kunnen blijven laten zien hoeveel macht ze hebben, het is verschrikkelijk spannend en eng. En The Last Song van Nicholas Sparks, dat is een super romantisch en zielig maar vooral heel mooi verhaal.

image

Heleen over haar broertje Rinus (9 jaar)

Mijn broertje Rinus houdt van Het Leven van een Loser van Jeff Kinney, en hij leest ook echt ALLEEN dat boek OPNIEUW en OPNIEUW en OPNIEUW!

image

Wietske (26 jaar)

Mijn favoriete kinderboek is Lola de Beer, van Trude de Jong. Het gaat over Noor, die van haar tante een knuffelbeer krijgt: Lola. Lola heeft overal haar ideeën over klaar, is eigenwijs, maar wel een schat van een beer. Samen met Noor onderneemt ze van alles en nog wat. Ik hou van dit boek omdat ik, hoewel ik de meeste details van het verhaal ben vergeten, ik me nog herinner hoeveel plezier ik had dit boek te lezen samen met mijn ouders. Een van de uitspraken uit dit boek ('Kom op mop, dansen met die hap!') wordt door mijn familie en mij nog regelmatig gebruikt wanneer er iets moet gebeuren. Waarom nu juist deze zin is blijven hangen weet ik niet, maar doet me altijd terugdenken aan Lola de eigenzinnige beer, en het gezellige voorlezen van boeken voor het slapengaan.

image

Betty (40 jaar)

Een van de leukste boeken die ik in mijn jeugd heb gelezen was Abeltje van Annie M.G. Schmidt. Een vlot geschreven verhaal over Abeltje, een liftjongen, die op de eerste dag dat hij begint op zijn werk op een knopje drukt, waar hij eigenlijk niet aan mag komen. Hij doet dit wel met als gevolg dat hij met nog 3 anderen (o.a. zijn vriendinnetje Laura met haar konijn Sam) door het glazen dak van het warenhuis de lucht in schiet. Ze reizen met de lift overal naartoe en beleven onderweg allerlei spannende en grappige avonturen. Uiteindelijk loopt het allemaal goed af. Het is een boek dat je achter elkaar uitleest. Het vervolg is De A van Abeltje, ook heel leuk en spannend.

image

Niek (1946)

Daantje groot en Daantje klein, van Leonard Roggeveen is het eerste boek dat ik voor mijn verjaardag cadeau kreeg van mijn oom Piet uit Sassenheim. Hij was daar onderwijzer en vond een boek blijkbaar aan mij goed besteed. School had voor mij iets officieels en als daar een familielid werkte, had die een hoog aanzien. Ik was zo trots op dat cadeau dat ik het meenam naar school om het te laten zien. En zover ik mij kan herinneren lazen wij ook op school boeken van Daantje. Stapels hadden wij er die dan aan het begin van een rij schoolbanken werden neergezet om te worden uitgedeeld. Slechts een paar met harde kaft en de rest zwaar gehavend zelfs met 'open rug'. Daar mocht mijn eigen exemplaar natuurlijk niet tussen verdwijnen. En zo geschiedde ook. Ik heb er wel uit voorgelezen maar heb het toen weer onbezoedeld mee naar huis genomen.

image

Karen (57 jaar)

Mijn favoriete jeugdboek is Wij uit Bolderburen van Astrid Lindgren. Oh, wat heb ik genoten als kind. Volgens mij heb ik het wel 3x gelezen. Ik kon mij heerlijk met ieder kind wat er in voorkwam identificeren. Het ging over 6 kinderen. Lasse, Lisa en Bosse woonden op de Middenhof, Olle woonde op de Zuidhof en Britta en Anna op de Noordhof. In Bolderburen, een klein dorpje in Zweden, stonden maar 3 boerderijen en in die boerderijen daar woonden zij. Ik woonde in de stad en was enig kind, wat eigenlijk helemaal niet zo leuk is als je vriendinnetjes en vriendjes niet altijd in de buurt zijn om mee te spelen.
Als je in zo'n klein dorpje woont dan ben je veel meer op elkaar aangewezen en dan worden je buurkindertjes bijna je broertjes en zusjes. Er gebeurde in Bolderburen zoveel dat ik steeds het idee had dat ik al die avonturen zelf meemaakte. En zo voelde ik mij niet meer alleen.

image

Mirjam (33 jaar)

Mijn favoriete kinderboek is Pluk van de Petteflet van Annie M.G. Schmidt. Ik houd van Pluk omdat hij als jongen al op zichzelf woont, en nog wel in een torenkamertje. Hij was heel beleefd en netjes, maar hing ondertussen wel op zijn kop voor het raam van Aagje.
Toen ik klein was hebben mijn ouders het voorgelezen, toen ben ik het zelf gaan lezen, nog veel later ben ik het aan de kinderen van groep 4/5 voor gaan lezen. Ik heb veel lol beleefd aan de stemmetjes van Zaza en de Lispeltuut.
Ook al is Pluk een ouderwets boek met taalgebruik dat je niet jong en hip kan noemen, toch bleek dat ook voor de kids van deze tijd de avonturen van Pluk blijven boeien.

image

Irene (26 jaar)

Mijn favoriete kinderboek is De GVR van Roald Dahl. In de regel herlees ik nooit boeken en zeker deze niet. Dit klinkt wellicht raar, maar hier is een reden voor. Ik wil de herinnering van het lezen van het boek als kind vasthouden. Hoewel ik het verhaal bij lange na niet woord voor woord na zou kunnen vertellen, kan ik nog steeds de sfeer, het gevoel, oproepen. De magie van de GVR die met behulp van een lange trompet dromen kinderkamers inblaast. De grot vol potjes met allerlei prachtige dromen. Sofie, het lieve weesje met het grote hart. Snoskommers (of waren het nu snotkommers?), het dagelijkse kostje van de Grote Vriendelijke Reus. Dit boek heeft eigenlijk alles wat kinderen leuk vinden. Magie, spanning, humor. Maar het zijn vooral de enge dingen (de monsterlijke reuzen) en de gore dingen (snoskommers, bloed en botten) die het boek tot een typisch Roald Dahl boek maken. Daarnaast past dit boek precies in mijn definitie van een goed boek. Wanneer je jaren later nog steeds de sfeer van een boek, en de gevoelens die je had bij een boek, kunt oproepen... dan was het een goed boek. Misschien niet voor iedereen, maar in ieder geval voor jou.

image